Za wyjątkiem plastrów miodu, każdy miód, który jest w sprzedaży jest w mniejszym lub większym stopniu przetworzony. Miody z supermarketów są rzecz jasna w czołówce tych najbardziej przetworzonych, a zarazem najmniej wartościowych miodów. Są pasteryzowane, przez co nie krystalizują tak szybko, często fałszowane skrobią ziemniaczaną, melasą, cukrem i skażone antybiotykami i innymi chemikaliami

Większość producentów miodu pasteryzuje  i filtruje swoje miody pod ciśnieniem. Taka obróbka upiększa wizualnie produkt końcowy i przedłuża jego termin ważności.

Pasteryzacja zabija nie tylko witaminy, ale co ważniejsze enzymy w miodzie, które są odpowiedzialne za lecznicze właściwości miodu. Bez nich to miód jest tylko - dosyć smacznym - cukrem.

Tylko wprawiony zjadacz miodu potrafi odróżnić smak surowego miodu od przetworzonego.
Miód znany jest jako pokarm o wyjątkowych właściwościach leczniczych, ale tylko surowy miód może zagwarantować takie korzyści.
Jego właściwości lecznicze były już znane w bardzo odległych czasach. Najstarszy, znany nam dokument, sprzed 4000 lat wskazuje na stosowanie miodu jako lekarstwa. 1550 lat p.n.e. zalecano miód jako środek moczopędny, przeczyszczający, wzmacniający siły, w chorobach żołądka, w stanach zapalnych oczu, do gojenia ran, szczególnie po oparzeniach i do przyrządzania maści. Siła lecznicza miodu nie była obca Żydom, o czym świadczą wzmianki zawarte w Talmudzie. Jako lek stosowany był przez starożytnych Rzymian, Greków, Asyryjczyków, Egipcjan i inne narody.

Ojciec medycyny, Hipokrates (460-377 p.n.e.), leczył miodem rany i polecał go do wytwarzania maści. Podawał go w chorobach wątroby i w stanach gorączkowych. Grecki filozof i przyrodnik Demokryt z Abdery (ok. 460-370 p.n.e.), zapytany jak długo można zachować zdrowie i życie, odpowiedział poradą, że ciało należy namaszczać olejkami i spożywać dużo miodu.

Surowy miód jest skoncentrowanym nektarem kwiatów, pochodzi prosto z miodarki, jest nieogrzewany, czysty, żywy, nieprzetworzony. Ten rodzaj miodu zawiera składniki podobne do tych występujących w owocach, które stają się zasadowe w układzie pokarmowym. Nie fermentuje w żołądku i może być on użyty do przeciwdziałania niestrawności. Po zmieszaniu z imbirem i sokiem z cytryny łagodzi nudności i dostarcza energii. Surowy miód jest najzdrowszy z innych form miodu przetworzonego. Ma wysoką wartość odżywczą, zawiera amylazy, enzymy, pyłek kwiatowy, drobinki propolisu i mleczka pszczelego. 

Składniki, zawarte w miodzie, przyspieszają wydzielanie gruczołów ślinowych i dostarczają enzymów do trawienia potraw. Miód przyspiesza leczenie wrzodów trawiennych żołądka i dwunastnicy, leczy choroby dróg oddechowych, przeziębienia, stany zapalne gardła, choroby przewodu pokarmowego, nieżyt jelit, choroby skórne, zapobiega czerwonce, ospie, cholerze, tyfusowi, szybko goi rany i owrzodzenia, usuwa kamienie nerkowe i żółciowe, piegi i plamy, przynosi ulgę w bólach stawowych, wzmacnia wzrok, działa przeczyszczająco, jest bezpośrednią odżywką dla serca. Wzmaga działanie mięśnia sercowego, zwiększa jego wydolność, powoduje silniejsze i spokojniejsze bicie serca, wpływające na lepsze ukrwienie naczyń wieńcowych.
Miód poprawia obraz morfologiczny krwi. Przyczynia się do uzupełnienia i wzrostu liczby czerwonych ciałek krwi. Leczy niedokrwistość, ujemnie wpływającą na rozwój fizyczny dzieci, hamującą wzrost ich organizmu. Działa bardzo dobrze wleczeniu chorób kobiecych i w chorobach wątroby. Zawarta w nim cholina usuwa tłuszcze wątroby i wzmaga działanie pęcherzyka żółciowego. Leczy skutecznie choroby nerek i moczowodów. Leczenie ostrej żółtaczki przez doustne podawanie miodu w połączeniu z zastrzykami insuliny, dawało w Rosji wyniki lepsze, aniżeli stosowanie insuliny z dodatkiem glukozy. Miód jest znakomitym środkiem przy osłabieniu, spowodowanym utratą krwi, związaną z operacją lub wypadkiem, w stanach osłabienia po przebytych chorobach, w zatruciach zawodowych i przypadkowych. Leczy otwarte rany na nogach, a także oparzenia, uśmierzając ból i pomagając w gojeniu ran. Miód nałożony na ranę zaraz po oparzeniu, zapobiega powstawaniu pęcherzyków. Kwasy zawarte w miodzie działają drażniąco przy niektórych zapaleniach skóry, aktywizując białe ciałka krwi i doprowadzając do jej szybszego wyleczenia. Zawarty w miodzie kwas mrówkowy unieszkodliwia kwas moczowy.
Wystrzeganie się w Europie miodu przez diabetyków, zostało przez amerykańskich badaczy uznane za nieuzasadnione. Lekarze amerykańscy zalecają diabetykom spożywanie miodu, szczególnie spadziowego..

Miód jest ważnym czynnikiem przy odradzaniu się sił witalnych człowieka. Działa jako odtrutka kofeiny, alkoholu, tabletek od bólu głowy. Jedna łyżka miodu obniża zawartość alkoholu we krwi co najmniej 18%. Mało rozpowszechnione, a godne zalecenia jest wykorzystywanie miodu w jadłospisie niemowląt. Łyżeczka miodu, dodana niemowlętom do mleka w miejsce cukru, powoduje, że dzieci pozostają zdrowe, wesołe, a z ząbkowaniem nie mają żadnego problemu. Miód nie uszkadza szkliwa zębów, jak to ma miejsce przy spożywaniu cukierków. Pokarm dla niemowląt również zaleca się słodzić miodem. Dzieci będą miały nogi proste, szybko zaczną chodzić, ich skóra będzie aksamitna. Przy niechęci do spożywania miodu, podaje się go z sokiem cytrynowym lub w różnych potrawach.

Miód, aby mógł spełnić swe zadanie lecznicze, musi być dojrzały, niezafałszowany i przede wszystkim surowy, niepoddany wysokiej obróbce termicznej.

Miód wielokwiatowy jest pomocny przy alergiach – spożywany przed sezonem pylenia działa jak swoista szczepionka.

Miód dostępny w naszym sklepie pochodzi od prawdziwego pasjonata miodu, pszczelarza, który przejął  miłość do pszczół i miodu po dziadku. 

Pochodzi z gospodarstwa ekologicznego, które nie jest nastawione na masową sprzedaż swoich miodów. Czujemy się bardzo uprzywilejowani, że możemy się podzielić naszymi ulubionymi miodami z Wami.

Numer certyfikatu ekologicznego BIOEKSPERT-RE-04/2005/PL

Dostępny w szklanych słoikach - 1kg