Regulatory wzrostu roślin (w skrócie PGR, od ang. Plant Growth Regulators) to substancje wpływające na rozwój roślin. Charakter tego wpływu zależy od konkretnego środka i od tego, jakie efekty są w danym przypadku najbardziej pożądane. Mogą one modyfikować wzrost, kwitnienie, ukorzenianie, czy dojrzewanie roślin uprawnych. PGR mogą być środkami ochrony roślin, ale pełnić też rolę stymulatorów wzrostu i rozwoju roślin uprawnych.
Czym są regulatory wzrostu roślin?
Do PGR zalicza się zarówno naturalne, jak i syntetyczne substancje, które w jakiś sposób wpływają na procesy fizjologiczne zachodzące w roślinach. Mechanizm ich działania opiera się przede wszystkim na modulowaniu hormonów, odpowiadających za poszczególne etapy wzrostu i rozwoju roślin. Pozwala to na modyfikowanie kondycji roślin oraz wielu procesów w nich zachodzących. W efekcie czego może zmieniać się dynamika wzrostu niektórych części roślin uprawnych. Regulatory wzrostu mogą wpływać także na proces starzenia się roślin — wchodzenia w poszczególne fazy rozwojowe, w tym także na kwitnienie i dojrzewanie plonu. Zestawienie profesjonalnych preparatów ułatwiających precyzyjne sterowanie tymi procesami fizjologicznymi w uprawach polowych znajduje się pod adresem: https://osadkowski.pl/srodki-ochrony-roslin/regulatory-wzrostu–c-001108.
Rodzaje regulatorów wzrostu roślin
Poszczególne środki wykazują szereg zróżnicowanych działań. Ze względu na efekty ich zastosowania, regulatory wzrostu roślin można podzielić na następujące grupy:
-
Środki pobudzające wzrost — stymulują wydłużanie się pędów lub rozwój liści. Znajdują zastosowanie tam, gdzie potrzebna jest większa biomasa. Najczęściej powodują one rozrastanie się komórek roślin, bez zwiększania ich całkowitej ilości.
-
Środki hamujące wzrost — nie w każdej sytuacji większy znaczy lepszy. Np. w przypadku wysokich zbóż istnieje ryzyko wylegania. Inhibitory wzrostu (inaczej retardanty) ograniczają niepożądane rozrastanie się roślin. W tej grupie dominują środki ochrony roślin zaliczane go grupy regulatorów wzrostu i rozwoju roślin. Stosowane są powszechnie w zbożach, ale mogą być również wykorzystywane w rzepaku ozimym.
-
Środki ukorzeniające — wspomagają tworzenie wydajnego systemu korzeniowego. Najczęściej stosuje się je w szkółkach leśnych, sadownictwie i ogrodnictwie.
-
Środki stymulujące kwitnienie — mogą przyspieszać lub opóźniać wejście rośliny w fazę kwietnia, ale jednocześnie zwiększają jego intensywność.
-
Środki przyspieszające dojrzewanie — pomagają przyspieszać dojrzewanie plonów, co ułatwia planowanie zbiorów i ich logistykę, a także ogranicza ryzyko narażenia niedojrzałych roślin na pogarszające się warunki pogodowe wraz z nastaniem jesieni.
Aplikacja regulatorów wzrostu i rozwoju roślin jest częścią agrotechniki roślin uprawnych. Ponieważ pozwala wpływać korzystnie na rośliny uprawne. Efektem tego działania jest lepsze przygotowanie roślin do wykorzystania zasobów środowiska do wzrostu i budowy plonu.
Rola i podział regulatorów wzrostu w agrotechnice
Regulatory wzrostu (PGR) to naturalne bądź syntetyczne preparaty, które ingerują w gospodarkę hormonalną upraw, pozwalając na celowe modyfikowanie ich procesów fizjologicznych. W zależności od wybranej substancji, rolnik może stymulować rozwój systemu korzeniowego, przyspieszać dojrzewanie i kwitnienie lub wręcz przeciwnie – hamować nadmierne wydłużanie pędów, aby chronić wysokie łany przed wyleganiem. Umiejętne wdrożenie tych rozwiązań pozwala precyzyjnie sterować pokrojem plantacji, co znacząco poprawia jej kondycję oraz ułatwia budowanie wysokiej jakości plonu.
Artykuł sponsorowany
